[sprzęt] Gameboy Advance SP

Pierwszy GBA wprowadzony na rynek w 2001 roku zrywał z tradycją gameboyowego układu konsoli – z orientacji pionowej obalono go do poziomej – centralną część zajmował ekran, po jego lewej stronie umieszczono krzyżak, a po prawej klawisze AB, start i select. Rozwiązanie tyle rewolucyjne co wygodne – nie dość że zapewniał naturalniejszy układ dłoni, to jeszcze bumpery L i R były idealnie rozłożone pod palcami wskazującymi. Najważniejszą cechą było to, że w końcu gracze doczekali się kolorowego ekranu – co za luksus! Niestety, pierwszy GBA miał jedną zasadniczą wadę, która stawiała go jedną nogą w poprzedniej generacji serii Gameboy – ekran, mimo że wyświetlał całe 32768 kolory (co do jednego!) - był niepodświetlany. Znacznie utrudniało to korzystanie z konsoli przy słabym oświetleniu lub je uniemożliwiało przy jego braku.

Klasyczny Gameboy Advance  (źródło: wikipedia)

Nintendo głuche na potrzeby graczy nie było i już dwa lata później wypuściło na rynek nowy model Gameboya Advance oznaczonego symbolem SP – werjsa specjalna.

Zasadniczą zmianą było wprowadzenie podświetlenia ekranu – w końcu nie trzeba było siedzieć przy oknie lub latarni, żeby zobaczyć co się dzieje na ekranie.

Bezprecedensowym ruchem było pozbycie się wymiennych baterii (oryginalny GBA działał na dwóch bateriach AA, czyli tzw. paluszkach). Zdało to egzamin – w dzisiejszych czasach raczej ciężko sobie wyobrazić przenośną konsolę na wymienne baterie.

Zagadkowym posunięciem było pozbycie się gniazda mini jack – teraz słuchawki można było podpiąć tylko używając dedykowanej przejściówki od wielkiego N. Kuriozalne zagranie i raczej nie spotkało się z poklaskiem.
Układ konsoli zmieniono z powrotem na pionowy, z nowością w postaci klapki (tzw. puderniczka). Rozwiązanie okazało się na tyle popularne że jest wykorzystywane w kieszonsolkach Nintendo do dziś. Największym minusem strukturalnym jest to, że przez zmianę orientacji trzeba było zmniejszyć bumpery – bardzo wygodne klawisze z GBA stały się dziwnymi pypciami na rogach SP. Jest to zdecydowanie mniej wygodne, ale da się grać – zapewne osoby o dłoniach większych niż przeciętne będą miały problemy z wygodnym graniem.

Zamknięta puderniczka i rzeczone gniazdo słuchawkowe - z prawej, obok gniazda ładowarki oraz niefortunne bumpery L i R.

Otwarta puderniczka.

 

Sama konsola mimo wszystko jest krokiem do przodu w porównaniu z pierwszym GBA – podświetlenie nadało nowego wymiaru rozgrywce, mimo że było punktowe – oddolne. W terminie późniejszym wydano ulepszoną wersję GBA z podświetleniem całej powierzchni ekranu.

Ważną cechą jest to, że GBA SP – podobnie jak wersja pierwotna – uruchamia również gry z oryginalnego Gameboya i jego następcy – Gameboya Color.

Puderniczka pożerająca cartridge z oryginalnego Gameboya. Ofiarą jest Tetris.

Do dyspozycji mamy również proporcje ekranu oryginalne – z przyciętymi pasami po bokach – lub rozciągnięte do rozmiaru ekranu SP.

 

Tetris - proporcje oryginalne.

 

 Tetris - proporcje 16:9, full HD.

Obecnie zakup GBA SP nie jest nadzwyczajnym wydatkiem i warto przemyśleć zakup tej konsoli, aby w godnych warunkach ograć najważniejsze pozycje z ogromnej biblioteki Gameboya. Jednak, jeśli chodzi o gry dedykowane GBA, osobiście przewrotnie skorzystałbym z Nintendo DS Lite – ze względu na lepszy ekran. Niestety, nie uruchomimy na nim gier ze starego GB. Ekran SP doskonale nadaje się do wyświetlania monochromatycznych barw (a raczej odcieni szarości) gier GB, chociaż zapewne nie taki był zamysł projektantów.

A na koniec smaczek - Doom w wersji GBA. Zostanie opisany przy innej okazji.