[N3DS] Super Mario 3D Land

Każda konsola Nintendo musi mieć swojego Mariana, ma go też 3DS. Jak sobie daje radę wąsacz na przenośnej konsoli w 3D?

Pierwsza odpowiedź: niecodziennie, ale bardzo dobrze. Jak w większości gier z serii, mamy do czynienia z  - niespodzianka - platformówką . Tej odsłonie jednak jest bliżej do poprzednich części - widać sporo ukłonów w stronę Super Mario Bros. 3 - pojawia się wiele motywów muzycznych czy też power upy - tanooki suit, czyli kostium szopa (który jednak tym razem służy tylko do powolnego opadania, przy czym w SMB3 można było też po wzięciu odpowiedniego rozpędu pofruwać). Wracają też znane i lubiane grzybki halucynogenne oraz płonące kwiecie, dające możliwość rzucania fireballi.

Do przejścia mamy 8 światów, a na końcu każdego przedzieramy się przez zamek do potyczki z Bowserem. Czyli klasycznie do bólu. Poziomy są trójwymiarowe - możemy się poruszać we wszystkich płaszczyznach, ale nie mamy takiej swobody jak w Mario 64 - światy są dosyć liniowe, a trójwymiarowość służy głównie wykorzystaniu efektu 3D. A ten sprawdza się doskonale i szczególnie przydaje się przy poziomach bonusowych zawierających trójwymiarowe złudzenia optyczne. Dodatkowo na każdym poziomie mamy do zebrania 3 (tylko 3!) gwiazdki więc kolekcjonerzy będą mieli niewiele do roboty.

Zasadniczo SM3DL ma wszystko na miejscu. Grafika jest bardzo ładna i kolorowa - jak na grę z serii Mario przystało, muzyka takoż - jak wspomniałem częściowo powrócono do kawałków z klasycznych Marianów. A jednak gra zostawia pewien niedosyt. Chciałbym zobaczyć platformera 3D z rozmachem Mario 64 - wszak 3DS spokojnie taką grę pociągnie. W zamian dostajemy tylko bardzo dobrą wersję przygód hydraulika, w którą możemy przyciąć w kolejce do dentysty. Mam wrażenie, że gra jest zwyczajnie za mała, a graczom nie dano zbyt dużo możliwości eksploracji. Zagrać warto, ale jest tutaj jeszcze sporo miejsca na poprawę.