Gry, które najbardziej zapadły w pamięci, cz. 2.

Kontynuując przydługi wpis z wczoraj, oto druga - bardziej nowożytna - część gier które zrobiły na mnie największe wrażenie.

Prince of Persia: Sands of Time [PC]

  

Odświeżenie pierwszego Prince'a z nieco innym podejściem do sterowania, które było zaczątkiem wspinaczek asasynów w późniejszych grach Ubi. Urzekający klimat wprost z baśni 1001 nocy, ciekawa historia i wymagające łamigłówki przeplatane z widowiskowymi, akrobatycznymi walkami. No i gratis możliwość manipulacji czasem.

Star Wars: 

Knights of the Old Republic [PC]

Druga gra z serii SW, jednak zupełnie inna. Bioware - twórcy Baldur's Gate - wkracza na rynek z RPGiem w realiach Gwiezdnych Wojen osadzonym 4000 lat przed wydarzeniami z orygnalnej Trylogii. Tłem fabuły jest wojna Republiki z Sithami, a bohaterem w którego przyjdzie nam się wcielić będzie jegomość - lub jejmość - z amnezją, odkrywającą ścieżki Mocy i swoją przeszłość. Zupełnie inne niż Dark Forces podejście do walki (aktywna pauza) oraz użycia Mocy. Do tego decyzje podjęte w grze wpłyną na to czy będziemy po jasnej lub ciemnej stronie Mocy. Warto ograć, mimo że tzw. replayability value jest kiepska - nie ma możliwości transferu stworzonej postaci do nowej gry.

Mass Effect [X360]

Duchowy spadkobierca KotORa, ale w całkowicie nowym uniwersum i z poprawioną grafiką. Same mechanizmy rozgrywki są bardzo podobne, chociaż walka odbywała się w czasie rzeczywistym. Za serce chwytał klimat sci-fi, rozwój postaci i całkowite udźwiękowienie kwestii mówionych przez bohatera (lub bohaterkę), którego (którą) zawsze wołają per Shepard. To co potem zrobiono z kontynuacjami niekoniecznie wszystkim przypadło do gustu, ale część pierwsza na zawsze pozostanie najbardziej erpegową częścią ME.

Max Payne [PC]

 

Styl noir godny XXI wieku. Długo wyczekiwana i mimo że nie doskonała to na długo zapadająca w pamięć. Historia nowojorskiego policjanta szukającego zemsty za śmierć rodziny była mroczna, dobrze oprawiona i wciągająca. Do tego idealny materiał na strzelankę .Mimo, że grafika nie zestarzała się najlepiej - można pograć, bo motorem napędowym jest tutaj historia i nietypowa forma w jakiej została przedstawiona. Rolę przerywników pełnią statyczne obrazki, a konkretniej komiksy. Całość przyprószona kwiecistym językiem pełnym nawiązań do mitlogii nordyckiej. Wspominałem o bullet time, nadającym potyczkom filmowego sznytu? Nie? No to wspominam.

Gears of War [X360]

A co to te Gears of War - zastanawiałem się zanim kupiłem swojego X360. Piękne czasy, kolejne nowe IP (intellectual property, czyli z polskiego - własność intelektualna) i to a najlepszym wydaniu. Samo logo - czaszka w kole zębatym było niebywale wymowne. Gra przytłaczała klimatem świata (nie Ziemi) ogarniętego wojną - grafika była mroczna i niezwykle sugestywna. Oprawa dźwiękowa potęgowała klimat. Do tego innowacyjna mechanika rozgrywki - świetny cover-system i tzw. aktywne przeładowanie. Intrytujące były też zabawy językowe - wszak gear to mechanizm (tutaj - żołnierz), cog - koło zębate (tutaj - Coalition of Ordered Govermnents - Koalicja Rządów Uporządkowanych? W każdym razie formacja polityczna), do tego wspomniany już Crimson Omen (czyli czaszka w kole zębatym) i mamy całkiem zgrabnie dobrane logotypy, ale również interesującą symbolikę.