[SNES] Donkey Kong Country - retro w najlepszym wydaniu
Trend który można obecnie zaobserwować to: retro się sprzedaje. Od siebie dodam jeszcze że głównie wśród starych ludzi takich jak ja. Lubimy wracać do gier, które kiedyś sprawiały nam frajdę, chociaż zdarza się że taki powrót jest jak kubeł zimnej wody i nasze młodzieńcze wspomnienia nie wytrzymują zderzenia czołowego z rzeczywistością i postępem technologicznym.
Ponieważ kolekcjonuję zabawki z młodości, na półce pojawiło się Super Nintendo, a obok niego po latach rozłąki Donkey Kong Country - najlepsza chyba platformówka w jaką dane mi było grać. Przyznaję że sporą część tej oceny stanowi coś co można nazwać 'czynnikiem retro'.
DKC to dwuwymiarowy platformer o dwóch małpach (wielki Donkey w krawacie i mały Diddy w czapce z daszkiem) przedzierających się przez wyspę aby odzyskać skradziony przez nikczemnego King K. Roola zapas bananów.
Formuła klasyczna - odwiedzimy różne światy zaczynając od dżungii, przez świątynie, lasy na fabrykach (!) kończąc. Wszystko ubrane w pierwszoligowe piórka generowane na stacjach Silicon Graphics. Ząb czasu nieco nadgryzł oprawę graficzną, uwydatniając nieco niską rozdzielczość, ale ciągle grafika może robić wrażenie. Lekka i płynna animacja postaci, szczegółowe tła i ta muzyka. Jeden z najlepszych soundtracków w historii gier.
Sama gra nie jest długa, ale żeby przejść ją na 100% trzeba będzie poszperać w poszukiwaniu znajdziek. Bez szukania można ją skończyć w 4 godziny, może mniej.
Jednakkowoż będą to bardzo mile spędzone 4 godziny, a do DKC można wracać wielokrotnie. Jak już się jednak przeje, warto spojrzeć w kierunku Donkey Kong Country 2. Ale to już zupełnie inna historia...
Ponieważ kolekcjonuję zabawki z młodości, na półce pojawiło się Super Nintendo, a obok niego po latach rozłąki Donkey Kong Country - najlepsza chyba platformówka w jaką dane mi było grać. Przyznaję że sporą część tej oceny stanowi coś co można nazwać 'czynnikiem retro'.
DKC to dwuwymiarowy platformer o dwóch małpach (wielki Donkey w krawacie i mały Diddy w czapce z daszkiem) przedzierających się przez wyspę aby odzyskać skradziony przez nikczemnego King K. Roola zapas bananów.
Formuła klasyczna - odwiedzimy różne światy zaczynając od dżungii, przez świątynie, lasy na fabrykach (!) kończąc. Wszystko ubrane w pierwszoligowe piórka generowane na stacjach Silicon Graphics. Ząb czasu nieco nadgryzł oprawę graficzną, uwydatniając nieco niską rozdzielczość, ale ciągle grafika może robić wrażenie. Lekka i płynna animacja postaci, szczegółowe tła i ta muzyka. Jeden z najlepszych soundtracków w historii gier.
Sama gra nie jest długa, ale żeby przejść ją na 100% trzeba będzie poszperać w poszukiwaniu znajdziek. Bez szukania można ją skończyć w 4 godziny, może mniej.
Jednakkowoż będą to bardzo mile spędzone 4 godziny, a do DKC można wracać wielokrotnie. Jak już się jednak przeje, warto spojrzeć w kierunku Donkey Kong Country 2. Ale to już zupełnie inna historia...


Komentarze
Prześlij komentarz