[felieton] Assassin's Creed - co za dużo to niezdrowo?

Pierwszy Assassin's Creed mimo pewnych niedociągnięć i wkradającej się schematyczności zapisał się jako kamień milowy w historii gier. Sukces tego tytułu poprowadził do wydania kontynuacji i przedstawienia graczom Ezio - asasyna, z którym lepiej było się zaprzyjaźnić, bo towarzyszył nam przez całe 3 gry serii.
No właśnie, całkiem niespodziewanie seria zaczęła się rozrastać do niebotycznych rozmiarów obejmując przodkami Desmonda cały glob. Przy przechodzeniu Revelations czułem już lekkie znużenie i w zasadzie parłem do przodu tylko żeby poznać fabułę. Kolejne asasyny są wypuszczane przez Ubi z prędkością naddźwiękową - do tego stopnia że tylko psychofani nadążą z kupowaniem i przechodzeniem kolejnych części.
Obecnie mam na koncie AC1, AC2, AC: Brotherhood oraz AC: Revelations.
W trakcie jest AC 3 - kolejna pozycja z serii, w której skupiam się bardziej na przejściu fabuły niż korzystaniu z otwartego świata, robieniu questów itp.
Jakby podliczyć wszystkie gry na wszystkie platformy to wyjdzie tego jakieś 13 pozycji. Aż strach pomyśleć czy ktokolwiek ograł je wszystkie. Tak naprawdę - poza nowymi realiami i ewentualnie ulepszoną grafiką - kolejne gry z serii niewiele wnoszą i z mojej perspektywy jako fana AC1 i AC2 coraz to nowsze zapowiedzi kolejnych części wzbudzają już tylko wzruszenie ramion.
Owszem, trzeba by się zapoznać z fabułą, ale ostatnią grą z serii za którą byłbym gotowy zapłacić pełną cenę jest Brotherhood. Potem to już równia pochyła.
Ubi - może warto pomyśleć o nowym kierunku? Ja tymczasem idę szybko odfajkować przygody Connora - bardziej z obowiązku, a potem chwycę coś do pogrania dla przyjemności.