[felieton?] Gry, które najbardziej zapadły w pamięci, cz. 1.

W życiu każdego gracza trafiają się gry słabe, dobre, nijakie i takie które wypalają się w pamięci żywym ogniem. Takie, które określiły danego pacjenta jako gracza i do których warto wracać nawet po latach.

Oto moja lista. Część pierwsza. Kolejność przypadkowa (z grubsza chronologiczna).

River Raid  [Atari]

A-a-a-atariii, jak śpiewano swojego czasu. Pierwsza gra na atarynkę, którą zobaczyłem w jakimś własnej roboty 'salonie gier'. Jak tylko stałem się szczęśliwym posiadaczem Ataraka, ta gra była na pierwszej kasecie jaką z nim dostałem (pierwsza gra na stronie B, 71 obrotów). Prostota i miód - leć w górę rzeki samolotem i niszcz wszystko na swojej drodze, tankując od czasu do czasu etylinę.
Super Mario Bros. [NES]
Pierwsza konsolowa gra, jaką moje oczy ujrzały. Nie można było chyba lepiej trafić. Na początku katowana na pożyczanym Pegasusie, potem już własna kopia przeznaczona na oryginalnego NESa (przywiezonego z RFN). Nieśmiertelna platformówka, z nieśmiertelną muzyczką.

Diablo 1[PC]

Ten tytuł trafił do mnie całkowicie przypadkiem, dzięki kolegom z podwórka (pozdrawiam!). Tytuł był mi znany tylko z reklam w programie Escape na Polonii 1, więc uruchamiając Diabolo kompletnie nie wiedziałem czego się spodziewać. To jest gra która wprowadziła mnie w świat RPG, mimo że - a może dzięki temu że aspekt RPG był bardzo ograniczony i sprowadzał się do rozwoju pięciu cech postaci. Siłą tego tytułu było znajdowanie coraz to lepszych gratów dla swojego bossa i wspólne przemierzanie lochów z maksymalnie trzema innymi straceńcami. No i ta niezapomniana muzyka jeżąca włosy na grzbiecie.

Baldur's Gate 1 [PC]

 

Podczas gdy ogrywałem Diablo, w prasie zaczęły się pojawiać się zapowiedzi BG. Wyglądało to na screenach bardzo podobnie, wszędzie padało określenie RPG więc w dniu premiery zakupiłem za ciężko uskładane pieniądze 5 baldurowych płyt CD. Po pierwszym szoku, że to przecież nie jest Diablo i konieczności przestawienia się na inne sterowanie (drużyna!) - okazało się że jest to jedna z najbardziej klimatycznych gier w jakie przyszło mi zagrać. No i w końcu prawdziwy RPG z rozbudowaną historią i ogromnym światem do eksploracji. Nie zapominajmy też o świetnej polskiej wersji językowej. "Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę".

Dark Forces 2: Jedi Knight

Jako fan Gwiezdnych Wojen, zawsze spoglądałem na gry z uniwersum wygłodniałym wzrokiem. Niestety, większość tego spoglądania była skierowana ku branżowej prasie. Pewnego lata udało mi się położyć łapy na kopii DF2 i przepadłem. Pierwsza gra, w której zaimplementowano na taką skalę posługiwanie się Mocą i mieczem świetlnym. Rozległe mapy, zadania wymagające nie tylko rąbania ale też poszukania przełączników czy rozwiązania prostych zagadek logicznych. Wszystko przesiąknięte klimatem Gwiezdnych Wojen na wskroś. Już nie robią takich gier, można rzec z rozrzewnieniem.

Donkey Kong Country

Król platformówek na mojej prywatnej liście. Szerszą recenzję można przeczytać w którymś wpisie poniżej. Genialna gra - świetna grafika, jeden z najlepszych soundtracków w historii i tona miodu. Młoda do dziś, za wyjątkiem obecnego w niej Cranky Konga – tetryka wspominającego dawne czasy – już wtedy retro było w cenie!