[recenzja, X360] Far Cry 3

'Pojedź na ezgotyczną wyspę' – mówili. 'Będzie fajnie' – mówili. Takimi słowy mógłby powitać gracza Jason Brody – główny bohater trzeciej już części gier z serii Far Cry, przebijając się przez dżunglę z karabinem w dłoni. Ubisoft dał nam do ręki porządnego first person shootera, który jest w stanie wciągnąć nawet osoby nie będące fanami gatunku.

Fabuła jest raczej mało skomplikowana, ale wystarczająco wciągająca i wpasowuje się w ramy klasycznej produkcji z niedoświadczonym bohaterem rzuconym w sam środek akcji. Grupa amerykańskich turystów zostaje pojmana przez szajkę handlarzy ludźmi (w skrócie nazwanych tutaj piratami) podczas wakacji w bliżej nieokreślonych egzotycznych krajach. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na doskonale wykreowanego psychopatycznego przywódcę tej przyjemnej formacji – Vaasa. Nigdy nie wiadomo co temu panu do głowy przyjdzie – na pewno natomiast lubuje się w zadawaniu bólu i upokarzaniu swoich ofiar. Wprowadzenie jest proste – pojmanie, ucieczka bohatera, poznanie przyjaznego jegomościa – i zaczynamy zabawę, której celem jest uwolnienie reszty przyjaciół i wyzwolenie wyspy spod pirackich wpływów.

FC3 jest FPSem z otwartym światem. Oznacza to, że możemy iść gdzie nas nogi poniosą pod warunkiem że umożliwia to ukształtowanie terenu – i byle nie za daleko wgłąb oceanu. Do dyspozycji poza własnymi butami mamy pojazdy jeżdżące – tylko dwuślady – oraz pływające, a z czasem dorobimy się też kombinezonu szybującego. Zaimplementowano też elementy rozwoju postaci – po osiągnięcu odpowiedniego poziomu doświadczenia możemy rozwijać umiejętności, które pomogą nam w dalszych wojażach. Mogą to być nowe sposoby eliminacji przeciwników, szybsze bieganie, cichsze skradanie czy dłuższe przytrzymanie oddechu pod wodą. Każda zdobyta umiejętność jest odzwierciedlana jako element tatuażu na przedramieniu głównego bohatera. Rozwijamy też ekwipunek – ze skór dzikich zwierząt, na które będziemy polować wytworzymy większe torby, kołczany i tego typu dobrodziejstwa, pozwalające na noszenie większej liczby broni czy amunicji.

Celem naszej wędrówki jest przejęcie kontroli nad całą wyspą i pokonanie jest przejmowanie kontroli nad terenem przez zdobywanie wrogich posterunków. Sposobów na to jest multum – można wlecieć na komandosa z pieśnią na ustach wybijając całą załogę, można – zakradając się – eliminować adwersaży jeden po drugim, uwolnić dzikie zwierzęta często trzymane w klatkach na terenie posterunku czy też posprzątać załogę ze snajperki. W zasadzie ograniczeni jesteśmy tylko własną wyobraźnią.

Nie mogło też zabraknąć trybu multiplayer. To jest osobny wątek fabularny z nowymi postaciami i umiejscowiony przed akcją głównego trybu fabularnego. Grać można tylko w kooperacji, ale nie jest niestety tak miło jak mogłoby się wydawać – co prawda wspólne granie samo w sobie jest bardzo satysfakcjonujące, ale Ubisoft postanowił sztucznie – i nieuczciwie – wydłużyć czas rozgrywki. Największym mankamentem jest to, że checkpointy nie są zapisywane więc jeśli jesteśmy w połowie danego rozdziału i przerwiemy rozgrywkę – musimy zaczynać od początku. Do tego często gra traci połączenie, wyrzucając uczestników z rozgrywki co równa się przerwaniu gry – zatem trzeba zaczynać rozdział od nowa. Po jakimś czasie frustracja każe przestać próbować uporać się z trybem multi.
Mamy też do dyspozycji tryb deathmatch. Tutaj już można pograć - do dyspozycji mamy szereg drużynowych trybów. Matchmaking działa dobrze, drużyny są dobierane sprawnie. Podobnie jak w coopie połączenie bywa zerwane, ale nie jest to aż tak uciążliwe. Klasycznie już chyba zdobywamy punkty doświadczenia, odblokowując nowe bronie czy umiejętności. Multiplayer w FC3 jest wystarczająco solidny aby można było spędzić przy nim parę wieczorów.

Far Cry 3 to bardzo dobra gra – ciekawa fabuła (pomijając sztampowy początek), solidna szata graficzna i doskonale przemyślana mechanika rozgrywki czynią z niej pozycję wartą sprawdzebnia. Co prawda, zawsze znajdą się jakieś mankamenty, ale nie przyćmiewają ogólnego bardzo dobrego wrażenia jakie zostawia po sobie FC3. Cytując klasyka – 'rozchodzi się jedna o to, żeby plusy nie przysłoniły wam minusów'. W tym wypadku – nie przysłaniają. Wygospodarować 20+ godzin i grać!